چرم، نه تنها یک ماده، که روایتیست از اصالت و سکوت.
در هر گره که بر دستبندِ «اسپارتاکوس» نقش بسته، قصهای از همنشینیِ دستانِ هنرمند و طبیعت نهفته است.
مشکیِ عمیقِ چرم، در آغوشِ قفلی استوار، رقصِ نور و سایه را بر مچِ دستانت تکرار میکند.
این دستبند، همسفرِ روزهایِ آرام و شبهایِ پرهیاهویِ توست؛
قطعهای از هنر که با گذرِ زمان، نه کهنه، که اصیلتر میشود.
«برسانو»؛ امضایِ این شکوه بر دستانِ توست.